Czołg średni T34-85 w późnej wersji modernizacyjnej M przystosowany do pokonywania przeszkód wodnych po dnie oraz używania noktowizora. Uzbrojony w armatę 85 mm wz.1944. Napędzany 12-cylindrowym silnikiem diesla. Podwozie - pięć par kół nośnych, koła napędowe z tyłu kadłuba. Gąsienice stalowe. Moc silnika 500 KM, zasięg 300 km. Pokonuje rowy o szerokości do 2,5 m. oraz strome przeszkody do 0,73 m wysokości i o nachyleniu do 30 stopni.

Szaba polska wz.34 z pochwą. Trzon rękojeści: dwie okładziny drewniane z karbowaniami, okładziny mocowane dwoma śrubami z mosiężnymi nakrętkami oraz pierścieniem u nasady trzonu. Jelec mosiężny krzyżowo-kabłąkowy, w części grzbietowej otwór na temblak. Do trzpienia głowni przymocowany mosiężny kapturek. Głownia stalowa, płazy obustronnie szlifowane w zbroczę z bruzdeczką. Pióro obusieczne z ością, sztych centryczny. Na grzbiecie w owalu: K2 obok nr. 7762. Na płazie zewnętrznym u nasady tłoczenie: S wz. 34, na wewnętrznym: H. Ludwików Kielce. Pochwa stalowa z jedną ryfką i ruchomym kółkiem zakończona prostokątnym trzewikiem. Zniszczona, z licznymi wżerami i ubytkiem w odległości ok. 28 cm od szyjki.