Szaba polska wz.34 z pochwą. Trzon rękojeści: dwie okładziny drewniane z karbowaniami, okładziny mocowane dwoma śrubami z mosiężnymi nakrętkami oraz pierścieniem u nasady trzonu. Jelec mosiężny krzyżowo-kabłąkowy, w części grzbietowej otwór na temblak. Do trzpienia głowni przymocowany mosiężny kapturek. Głownia stalowa, płazy obustronnie szlifowane w zbroczę z bruzdeczką. Pióro obusieczne z ością, sztych centryczny. Na grzbiecie w owalu: K2 obok nr. 7762. Na płazie zewnętrznym u nasady tłoczenie: S wz. 34, na wewnętrznym: H. Ludwików Kielce. Pochwa stalowa z jedną ryfką i ruchomym kółkiem zakończona prostokątnym trzewikiem. Zniszczona, z licznymi wżerami i ubytkiem w odległości ok. 28 cm od szyjki.