Maska wykonana ze stali chromowanej , owalna, z niewielką rękojeścią i trzema przynitowanymi kabłąkami ze stalowego drutu. Wykonana ze stali chromowanej. Nazwa pochodzi od nazwiska wynalazcy maski ? niemieckiego lekarza Kurta Schimmelbuscha. Służyła do usypiania eterem i chloroformem.

Hak chirurgiczny służący do rozwierania naciętych tkanek w celu uwidocznienia pola operacyjnego. Część robocza składa się z sześciu masywnych ?pazurów?, tępo zakończonych. Rękojeść ażurowa z dwoma otworami ? okrągłym i kroplowatym. Sygnatury: na wąskiej części rękojeści od spodu wąż owinięty wokół laski zakończonej kulką, zwieńczonej koroną. Stal nierdzewna, miejscami niewielkie zarysowania.

Hak ? rozwieracz służący do rozchylania tkanek w celu odsłonięcia pola operacyjnego. Część robocza składa się z 6 ?pazurów ostro zakończonych. Rękojeść w kształcie litery T zakończona obręczą z kroplowatym otworem. Na rękojeści pod spodem napis: A. MANN. Powierzchnia pokryta kamieniem kotłowym.

Igłotrzymacz typu Mathieu( imadło chirurgiczne, służące do przytrzymywania igły w trakcie zakładania szwów). W kształcie szczypiec z podwiniętymi ramionami i blokadą otwarcia. Pomiędzy ramionami sprężyna cofająca. Część robocza krótka, poprzecznie kanelowana. Sygnatury : na jednym z ramion (poniżej łączenia wybite: 43, niżej na tym samym ramieniu : L.ISENBERG, KRAKÓW, dalej wąż owinięty wokół laski zakończonej gałką, zwieńczoną koroną, nad tym półkolisty napis: AESCULAP. Na jednym z ramion nitka lniana. Część narzędzia, w trakcie pracy przylegająca do dłoni gęsto, podłużnie żłobkowa.