Szabla turecka. Głownia stalowa, jednosieczna, bez zbroczy. Rękojeść typu otwartego, okładziny chwytu z rogu, warkocz mosiężny, zdobiony. Jelec prosty, mosiężny, zwieńczony podłużnymi gałkami w kształcie szyszek, integralne wąsy. Pochwa drewniana, obciągnięta szytą skórą, z jedną ryfką i wysokim trzewikiem z mosiądzu.